صاعقه گیر خازنی اکتیو توسط دو دستگاه (منبع شارژ خازن) مستقل و مجزا به نام های Impulse Device و Power Device نسبت به ذخیره انرژی در خازن های قدرتمند و پیشرفته خود اقدام می نماید.

این دستگاهها از انرژی موجود در میدان الکترواستاتیک ایجاد شده توسط ابرهای باردار جهت شارژ خازن های خود استفاده می نمایند.

(این مکانیزم در اکثر صاعقه گیرهای خازنی موجود در بازار یکسان می باشد).

اولین نوآوری در صاعقه گیرهای خازنی تجهیز یک سنسور سنجش میدان الکترواستاتیکی در داخل دستگاه های فوق می باشد.

که سنسور مذکور میزان میدان الکتریکی را به صورت مداوم اندازه گیری نموده و سپس دستگاه Impulse را راه اندازی می نماید.

هنگامی که دالان نزولی وارد محدوده حفاظتی (شعاع پوشش) دستگاه صاعقه گیر می گردد، جریان الکتریکی اندازه گیری شده توسط سنسور به شدت افزایش یافته، لذا به محض اینکه جریان فوق از حد مجاز تعریف شده برای سنسور بیشتر گردد، سنسور فوق خازن را راه اندازی نموده و انرژی از قبل ذخیره شده در آن تخلیه و در نتیجه انرژی لازم برای انتشار دالان صعودی آزاد می گردد.

که در این حالت نوک دستگاه صاعقه گیر به عنوان واحد جذب/گیرنده صاعقه عمل نموده و جریان صاعقه را از طریق هادی های نزولی تعبیه شده در سیستم حفاظت در برابر صاعقه (طبق استاندارد NFC 17102 )به سیستم ارتینگ مربوطه هدایت می نماید.

بطور کلی این دسته از صاعقه گیر‌های الکترونیکی برای یونیزاسیون هوا دارای عناصر پسیوی می‌باشند که تلفیق این امکانات و شرایط طبیعی محیط در زمان وقوع صاعقه، عملیات یونیزاسیون هـوا را به بهتـرین نحو فراهـم می‌کند.