Bounding (هم‌بندی)

Bounding یا هم‌بندی به‌طور ساده عبارت است از اتصال دو رسانای الکتریکی به یکدیگر.

ممکن است این‌ها دو عدد سیم، یک سیم و یک لوله، یا دو وسیله باشند.

 Boundingدر تمام قسمت‌های فلزی که قرار نیست آن‌ها حاوی جریان الکتریکی باشند مانند در تابلوها یا قابل وسایل الکتریکی باید انجام شود تا کل آن‌ها هم‌پتانسیل شوند.

Bounding یا هم‌بندی تضمین می‌کند که دستگاه‌های هم‌بندی شده هم‌پتانسیل هستند.

با این کار بین قاب فلزی  یا اجسام فلزی که در ساختمان وجود دارند اختلاف ولتاژ ایجاد نمی‌شود.

هیچ جریانی نمی‌تواند بین دو بدنه اتصال شده اتفاق بیافتد زیرا آن‌ها به خاطر هم‌بندی دارای ولتاژ یکسان هستند.

هم بندی در یک ساختمان:

لازم بذکر است بدانید که خود Bounding  بتنهایی از هیچ چیزی حفاظت نمی‌کند. 

بااین‌وجود اگر سیستم هم‌بندی شده به‌وسیله‌ی الکترود زمین شود دیگر هیچ کدام از قاب‌ها و فلزات هم‌بندی شده برق‌دار نمی‌شوند.

اگر جعبه یا قاب فلزی زمین شده به جعبه یا قاب دیگر متصل شود، جعبه دیگر نیز در ولتاژ الکتریکی صفر قرار خواهد گرفت.

این کار با استفاده از کاهش جریان بین قطعات و تجهیزات که ولتاژهای کار مختلفی دارند، از تجهیزات و شخص حفاظت می‌کند.

با این کار دیگر بدنه‌ی تجهیز به‌هیچ‌عنوان برق‌دار نمی‌شود  و همه ی اجسام فلزی هم پتانسیل هستند.

حتی اگر تجهیز مشکلی بربخورد یا در سیستم مشکلی ایجاد شود.

دلیل اولیه برایBounding  ایمنی فردی است،

بنابراین کسی که دو قطعه از تجهیزات را در یک‌زمان لمس می‌کند با تبدیل‌شدن به مسیر عبور جریان به علت اختلاف‌پتانسیل بین دو قطعه برق نمی‌گیرد.

حال اگر سیم فاز یک دستگاه، به بدنه آن متصل شود چه اتفاقی می‌افتد؟

Bounding  یک مسیر کم اهم تا منبع توان ایجاد می‌کند؛ و با این کار در صورت اتصال فاز به بدنه یک جریان بزرگ را به راه می‌اندازد که این جریان فیوز را قطع می‌کند.

رفع خطای اتصال فاز به بدنه از طریق ارت و فیوز صورت میگیرد.

به‌عبارت‌دیگر،Bounding به فیوز اجازه می‌دهد تا خطای اتصال بدنه به فاز یک دستگاه تشخیص داده‌شده و فیوز برق را قطع می‌کند.

Bounding یا اتصال هم‌بندی به زمین تضمین می‌کند که تمام رساناها (افراد، سطح و اجسام) دارای ولتاژ یکسانی هستند.

زمانی که تمام رساناها در ولتاژ یکسان هستند هیچ تخلیه جریانی بین آنها روی نمی‌دهد.

مقدمه:

در شرایط جوی، بارهای درون ابریونیزه از هم جدا شده و به این صورت پتانسیل الکتریکی درون ابر به حدود میلیون ولت میرسد.

در سطح زمین نیز در یک شرایط مشابه این اثر با پلاریته مختلف ایجاد می شود.

میدان الکنریکی بین قسمت پایین ابر و سطح زمین بسیار شدت پیدا کرده و یک تخلیه الکتریکی ایجاد می شود.

حاصل آن جریان رو به پایین می باشد.

وقتی این جریان تخلیه به سطح زمین میرسد یک جریان با بارهای مثبت رو به بالا ایجاد می نماید.

وقتی دو جریان با یکدیگر برخور میکنند مدار تخلیه بسته شده و جریان تخلیه بین ۱۰ تا ۲۰۰ کیلو آمپر تولید می شود.

برای ایجاد حفاظت مناسب باید به دو نوع سیستم مجهز شویم:

۱)حفاظت خارجی در برابر اصابت مستقیم صاعقه

۲)حفاظت داخلی در برابر اضافه ولتاژ حاصل از صاعقه در مجاورت یا بر روی هادی های شبکه الکتریکی

صاعقه گیر ساده یا پسیو:

اولین روش جذب صاعقه که توسط بنجامین فرانکلین پیشنهاد گردید ، میله ای نوک تیز است که در بالاترین نقطه سازه نصب می گردد و در هنگام صاعقه با جذب ولتاژ ، جریان تولیدی را به زمین منتقل می کند.

از این رو به برقگیر میله ای فرانکلین معروف است.

این صاعقه گیر به واسطه سادگی در نصب در ایستگاه های رادیو ، محل آنتن های بشقابی و ساختمان هایی که سطح حفاظتی کوچک دارند توصیه می شود که در انواع تک شاخه و چند شاخه ارائه می شود.

صاعقه گیر پسیو با طول یک متر، یک و نیم متر و دو متر

دارای قطر ۱۴ – ۱۶ – ۲۰ میلیمتر مربع

تهیه شده از جنس مغزی مس با خلوص بالا و روکش آبکاری نیکل و کروم