بر اساس مبحث سیزدهم مقررات ملی ساختمان و با توجه به وجود مقاومت الکتریکی در اتصالات عادی بین میلگردهای بتن مسلح ، بایستی پیش از هر مرحله بتن ریزی به ترتیبی که شرح داده می شود اتصالات الکتریکی مطمئن بوجود آورد.

و سپس شبکه میلگرد را به اتصال زمین ساختمان متصل نمود .

مهندسین طراح تاسیسات الکتریکی ساختمان های بتنی موظفند تمامی نقشه های لازم جهت اجرای همبندی اصلی در میلگردهای ساختمان را تهیه و برای اجرا در اختیار کارفرما بگذارند .

همچنین مهندسین ناظر تاسیسات الکتریکی ساختمان های بتنی موظفند بر اساس طرح داده شده بر حسن اجرای همبندی اصلی در میلگردهای ساختمان نظارت نمایند .

نقشه های همبندی اصلی در میلگردهای ساختمان بایستی بر روی پلان شالوده (فونداسیون) و پلان های تیرریزی و مقاطع ستون ها و در صورت لزوم سایر نقشه های سازه ترسیم و جزئیات لازم به انها افزوده گردد .

همبندی در میلگردهای ساختمان با ایجاد شبکه ای از یک هادی در فونداسیون و همه طبقات ساختمان انجام می شود.

این شبکه تمام بخش های زیر را در بر می گیرد :

• تمامی شناژهای ارتباطی فونداسیون

• تمامی شنازها در همه سقف ها

• کلیه راه پله ها

• تعدادی از ستون های همه طبقات

هادی همبند کننده در این شبکه یک عدد میلگرد با سطح مقطع مناسب است .

که بر اساس طرح همبندی به میلگرد های موجود در نقشه های سازه اضافه می شود .

میلگرد های همبندی بایستی با سیم آرماتور بندی معمولی به میلگرد های اصلی سازه بسته شوند.

و اتصال الکتریکی مطمئن بین قطعات میلگرد هم بندی بوسیله جوشکاری بوجود آید .

هادی همبند کننده در فونداسیون های غیر یکپارچه در همه شناژها و در فونداسیون های یکپارچه بایستی علاوه بر پوشش دادن محیط فونداسیون ، در طول و عرض ساختمان نیز در هر ۱۵ متر حداقل یک انشعاب داشته باشد .